Vreemdeling in mijn baarmoeder

Daar zat ik dan, op de fiets onderweg naar het nieuwe avontuur wat ik aan zou gaan. Ja, want serieus. Als ik de verhalen moest geloven van sommige mensen zou er een wereld voor mij open gaan. Mijn zogenaamde bloed serieuze kut probleem zou belanden in hoofdstuk twee. En de horror, die mensen mij vertelden dan, maakte het wellicht een thriller aka “ik word vermoord”. Ik schreef al over het besluit, ik liet een mirena spiraal zetten.

Maandagochtend, het is al niet het beste moment dat je mij kan treffen. Zeker niet als moeder natuur mijn baarmoeder spieroefeningen laat doen waar je u tegen zegt. Nog aan het bekomen van een griep liep ik het ziekenhuis binnen. Afdeling gynaecologie (nee, mijn dokter kan het zelf niet, mocht je het willen weten). Ik had om 9 uur in de ochtend de afspraak. Vond ik wel redelijk dan had ik nog wat aan mijn dag… Ik heb het geweten.

De doktersassistente kwam mij halen en begon een praatje te maken, typisch. Al snel stelde Dokter B zich voor. Nee, Grey’s en Anatomy gezichten zijn het niet in de hedendaagse ziekenhuis cultuur, maar goed ik had niet anders verwacht. Een kleine babbel volgde, over waarom ik een spiraal wilde en toen gebeurde het. Ik mocht met de beentje wijd op de stoel gaan zitten.

Ik zal directe details besparen. Maar de vraag der vragen beantwoorden. Hoe voelde het? Is het pijnlijk? Nee! Een prettig gevoel is het niet te noemen, maar ach zie het als je baarmoeder die in een keer heel hard samentrekt. Oh en dat twee keer aangezien ze blijkbaar eerst de diepte van je baarmoeder gaan meten. Hoe dan ook, nog geen tien minuten later had ik mij weer in mijn panty gehesen en stond ik weer op mijn hakjes te shinen.

“En viel het mee?” Dat was het eerste wat de dokter vroeg. Ik moest lachen en bevestigde dat al die horrorverhalen eigenlijk nergens op slaan. “Werkse vandaag dan, als je nog moet werken!” “Oh, nee ik heb weekend, maandag altijd vrij.” “Goed zo, dat zal je nodig hebben……” Bam en toen raakte ik lichtelijk in paniek

Een dokter die zegt dat zal je nodig hebben, tsja. Ik moet eerlijk zeggen, mijn emotionele maandelijkse break down was nog niet geweest. Ik heb het geweten. Het ziekenhuis is op een kleine tien minuten fietsen van mijn huis af en onderweg merkte ik het al. Mijn lichaam werkte harder dan ooit. Die vreemdeling moest eruit. En hoe dichter ik bij mijn huis kwam, hoe meer kramp ik kreeg. Het moest een charmant spoor aan kleding zijn geweest. Jas, schoenen, jurkje en de rest. Ze lagen in een spoor naar mijn badkamer en niet voor de douchebeleving van mijn leven. Opeens wist ik weer waarom ik de pil slikte. De eindeloze niet te harden kramp van voor de hormonen was weer terug. En het enige wat hielp was douchen, heel lang douchen.

Uiteraard heb ik niet heel de dag onder die warme straal gestaan. Uiteindelijk ben ik weer in bed gekropen (wellicht omdat ik nog steeds last had van mijn griep) en had ik een warme kruik gepositioneerd op mijn buik. Maar ik overwon, mijn lichaam heeft het opgegeven.. En nu precies een maand later kan ik met trots zeggen. “Ik heb een spiraal.”

Merk ik verschil? Ja, een oordeel kan ik nu nog niet geven, daar zal ik over een tijdje wellicht over schrijven. Ik heb in ieder geval wel het idee dat het helpt. Het zetten deed geen pijn, alleen de dag zelf had ik krampen die overeen kwamen met wat ik voor de pil had. En helaas was dat bij mij extreem, maar ik denk dat dit puur te maken heeft met feit dat mijn lichaam opeens een dosis hormonen miste en ik dus eigenlijk terug bij af was.

Zou ik de mirena spiraal aanbevelen aan mensen? Tot nu toe wel, buiten het gemak van niets hoeven slikken, merkte ik al dat ik eerder klaar was. Vier dagen, yay persoonlijk record. Maar echt aanbevelen kan ik uiteraard pas over een tijdje. Als ik mijn nieuwe ritme heb gevonden en ik weet of het minder lang vloeien ook echt blijft. Tot die tijd dus even afwachten…

Vervolg het verhaal van de spiraal

1 Reactie op Vreemdeling in mijn baarmoeder

  1. Nicky

    Wat een ervaring! Bij die woorden van de dokter zou ik ook al even slikken.

    7 mrt 2015 - Reply

Geef een reactie